កូនខ្មែរសព្វថ្ងៃមួយចំនួនធំហាក់ដូចជាស្គាល់ប្រភេទនំដែលមានប្រភពមកពីបរទេសច្បស់ តួយ៉ាង ដូចជា នំខេកខួបកំណើត នំបុ័ង នំឃុកឃី (Cookie) នំភីហ្សា ដំឡូងបារាំងបំពង (French Fries) ចំណិតដំឡូងបារាំង (Potato Chips) និងនំកញ្ចប់តូចធំច្រើនម៉ាកយីហោដែលកំពុងចរាចរយ៉ាងគគ្រឹក គគ្រេងនៅលើទីផ្សារបច្ចុប្បន្ន។ ដោយសារតែកំណើនឥតឈប់ឈរនៃប្រភេទនំនាំចូលពីបរទេសដូចនេះហើយ ទើបមហាជនជាច្រើន ជាពិសេស មនុស្សវ័យចំណា់ និងវ័យកណ្តាលកំពុងសំដែងនូវក្តីព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងចំពោះជោគវាសនានៃត្រកូលនំខ្មែរយើងថាអាចនឹងបាត់បង់នៅថ្ងៃណាមួយដោយសារការពេញនិយមនឹងការឲ្យតម្លៃត្រូវបានធ្លាក់ចេះស្របទៅតាមបរិបទសង្គមថ្មីនេះ។
ប្រសិនបើយើងក្រឡេកមើលទៅលើទីផ្សារនំបុរាណក្នុងស្រុក សព្វថ្ងៃគឺអ្នកលក់ និងអ្នកផលិតជាច្រើនបានបោះបង់អាជីពរបស់ខ្លួនដោយសារកត្តាកង្វះការគាំទ្រពីមហាជន ការបន្ទាបតម្លៃនៅទីលើទីផ្សារ និងការឡើងថ្លៃនៃវត្ថុធាតុដើមសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ការផលិតជាដើម។ នំបុរាណដែលធ្លាប់ជាអាហារសម្រន់ដ៏មានប្រជាប្រិយភាពពីអតីតកាលនោះរួមមាន នំកង នំកូរ នំពងអន្សម នំក្រូច នំសំបុកចាប នំផ្កាចន្ទន៍ នំពុម្ព នំអាកោត្នោត នំអាកោ ពោតចំហុយ តាប៉ែជាដើមបែរជាលែងសូវឃើញមានលក់នៅតាមទីផ្សារ និងទីសាធារណៈច្រើនដូចជាពេលមុនៗទៀតហើយយូរៗទើបឃើញគេជិះម៉ូតូ ទបណ្តើរកង់យកមកលក់តែម្តង។ នៅពេលចង់ទទួលទានម្តងៗគឺពិតជាមានផលិតពិបាកក្នុងការដើររកទិញនាពេលបច្ចុប្បន្ន។

សរុបមក មានកត្តារួមផ្សំជាច្រើនដែលបានកំពុងធ្វើឲ្យនំបុរាណខ្មែរធ្លាក់ប្រជាប្រិយភាពមួយកម្រិតបើធៀបទៅនឹងទសវត្សន៍មុនៗ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក៏មានកូនខ្មែរជំនាន់ក្រោយមួយចំនួននៅតែស្រឡាញ់ ចូលរួមអភិរក្សកេរដំណេលការលក់ផលិតផលនំខ្មែរចំនួន ១៤ ប្រភេទជូនអតិថិជនដោយបន្ថែមនូវការវេចខ្ចប់ស្រស់ស្អាតពោរពេញទៅដោយភាពច្នៃប្រតិដ្ឋ អនាម័យ មានសោភ័ណភាព ដើម្បីជំរុញសក្តានុពលនំខ្មែរឲ្យកាន់តែរីកចម្រើនឈានទៅការប្រកួតប្រជែងនឹងនំបរទេស។ លើសពីនេះទៅទៀត យើងគប្បីស្រាវជ្រាវរូបមន្តធ្វើនំបុរាណជាច្រើនប្រភេទឹដែលស្ទើរតែបាត់បង់ឈ្មោះទៅហើយឲ្យកូនខ្មែរជំនាន់ក្រោយបានស្គាល់ឡើងវិញ ដូចជា នំកន្ត្រំ នំខ្លូត នំខ្ញី នំឃ្មោះ នំក្រាម នំពពាយ នំកន្ទក់ នំក្រឡោជី នំអំបែង នំត្រឡាច នំអន្សមត្នោត នំអន្សមផ្អាវ នំអន្សមត្រាវ នំអាកោរពោត នំចេកបុក នំល្ពៅបុក នំជាល នំភឹង៕